Dakshinamurthy Stotram

విశ్వం దర్పణదృశ్యమాననగరీతుల్యం నిజాన్తర్గతమ్, పశ్యన్నాత్మని మాయయా బహిరివోద్భూతం యదా నిద్రయా। యః సాక్షాత్కురుతే ప్రబోధసమయే స్వాత్మానమేవాద్వయమ్, తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౧॥ బీజస్యాన్తరివాన్కురో జగదిదం ప్రాఙనిర్వికల్పం పున- ర్మాయాకల్పితదేశకాలకలనావైచిత్ర్యచిత్రీకృతమ్। మాయావీవ విజౄమ్భయత్యపి మహాయోగోవ యః స్వేచ్ఛయా తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౨॥ యస్యైవ స్ఫురణం సదాత్మకమసత్కల్పార్థకం భాసతే సాక్షాత్తత్త్వమసీతి వేదవచసా యో బోధయత్యాశ్రితాన్। యత్సాక్షాత్కరణాద్భవేన్న పునరావృత్తిర్భవామ్భోనిధౌ తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౩॥ నానాచ్ఛిద్రఘటోదరస్తిథమహాదీపప్రభాభాస్వరం జ్ఞానం యస్య తు చక్షురాదికరణద్వారా బహిః స్పన్దతే। జానామీతి తమేవ భాంతమనుభాత్యేతత్సమస్తం జగత్ తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౪॥ దేహం ప్రాణమపీన్ద్రియాణ్యపి చలాం బుద్ధిం చ శూన్యం విదుః స్త్రీబాలాంధజడ़ోపమాస్త్వహమితి భ్రాన్తా భృశం వాదినః। మాయాశక్తివిలాసకల్పితమహావ్యామోహసంహారిణ॓ తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౫॥ రాహుగ్రస్తదివాకరేందుసదృశో మాయాసమాచ్ఛాదనాత్ సంమాత్రః కరణోపసంహరణతో యోఽభూత్సుషుప్తః పుమాన్। ప్రాగస్వాప్సమితి ప్రబోధసమయే యః ప్రత్యభిజ్ఞాయతే తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౬॥ బాల్యాదిష్వపి జాగ్రదాదిషు తథా సర్వాస్వవస్థాస్వపి వ్యావృత్తాస్వనువర్తమానమహమిత్యన్తః స్ఫురన్తం సదా। స్వాత్మానం ప్రకటీకరోతి భజతాం యో ముద్రయా భద్రయా తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౭॥ విశ్వం పశ్యతి కార్యకారణతయా స్వస్వామిసమ్బన్ధతః శిష్యాచార్యతయా తథైవ పితృపుత్రాద్యాత్మనా భేదతః। స్వప్నే జాగ్రతి వా య ఏష పురుషో మాయాపరిభ్రామితః తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౮॥ భూరమ్భాంస్యనలోఽనిలోఽమ్బరమహర్నాథో హిమాంశుః పుమాన్ ఇత్యాభాతి చరాచరాత్మకమిదం యస్యైవ మూర్త్యష్టకమ్। నాన్యత్కిఞ్చన విద్యతే విమృశతాం యస్మాత్పరస్మాద్విభో -స్తస్మై శ్రీగురుమూర్తయే నమ ఇదం శ్రీదక్షిణామూర్తయే ॥౯॥ సర్వాత్మత్వమితి స్ఫుటికృతమిదం యస్మాదముష్మిన్ స్తవే తేనాస్య శ్రవణాత్తదర్థమననాద్ధయానాచ్చ సంకీర్తనాత్। సర్వాత్మత్వమహావిభూతిసహితం స్యాదీశ్వరత్వం స్వతః సిద్ధ్యేత్తత్పునరష్టధా పరిణతమ్ చైశ్వర్యమవ్యాహతమ్॥౧౦॥