Home / Shiva / StotramSHIVA · STOTRAM
Shiva Mahimna Stotram
శ్రీశివమహిమాస్తోత్రమ్
Shiva Mahimna Stotram is a traditional Shiva devotional reading. This page presents the full text of the linked Wikisource edition, with Telugu and IAST transliterations.
మహిమ్నః పారం తే, పరమవిదుషో యజ్ఞసదృశీ
స్తుతిర్బ్రహ్మాదీనా మపి తదవసన్నాస్త్వయి గిరః ।
అథావాచ్యః సర్వః స్వమతిపరిణామధి గృణన్
మమాప్యేషః స్తోత్రే హర నిరపవాదః పరికరః ॥౧॥
అతీతః పంథానం తవ చ మహిమా వాడ్ మనసయో
రతద్వ్యావృత్యాయం చకితమభిధత్తే శ్రుతిరపి ।
స కస్య స్తోతవ్యః కతివిధగుణః కస్య విషయః
పదే త్వర్వాచీనే పతతి న మనః కస్య న వచః ॥౨॥
మధుస్ఫీతా వాచః పరమమమృతం నిర్మితవత
స్తవ బ్రహ్మన్కిం వా గపి సురగురోర్విస్మయపదమ్ ।
మమ త్వేతాం వాణీం గుణకథనపుణ్యేన భవతః
పునామీత్యర్థేస్మిన్ పురమథనబుద్ధిర్వ్యవసితా ॥౩॥
తవైశ్చర్యేం యత్తద్ జగదుదయరక్షాప్రలయకృత
త్రయీ వస్తు వ్యస్తం తిసృషు గుణభిన్నాసు తనుషు ।
అభవ్యానామస్మిన్ వరద రమణీయామరమణీం
విహంతుం వ్యోక్రోశీం విదధత ఇహై కే జడధియః ॥౪॥
కిమిహః కింకాయః స ఖలు కిముపాయస్త్రిభువనం
కిమాధారో ధాతా సృజతి కిముపాదాన ఇతి చ ।
అతకర్యైశ్వర్యేత్వయ్యనవసరదుఃస్థో హతధియః
కుతర్కోడయంకాంశ్చి న్ముఖరయతి మోహాయ జగతః ॥౫॥
అజన్మానో లోకాః కిమవయవంవతోడపి జగతా
మధిష్ఠాతారం కిం భవవిధిరనాదత్య భవతి ।
అనీశో వా కుర్యాద భువనజననే కః పరికరో
యతో మందాస్త్వాం ప్రత్యమరవర సంశేరత ఇమే ॥౬॥
త్రయీ సాంఖ్యం యోగః పశుపతిమతం వైష్ణవమితి
ప్రభిన్నే ప్రస్థానే పరమిదమదః పథ్యమితి చ ।
రుచీనాం వైచిత్ర్యా దజుకుటిలనానాపథజుషాం
నృణామేకో గమ్య స్త్వమసి పయమామర్ణవ ఇవ ॥౭॥
మహోక్షః ఖడ్వాంగం పరశురజినం భస్మ ఫణినః
కపాలం చేతీయ త్తవ వరద తంత్రోపకరణమ్ ।
సురాస్తాం తామృద్ధిం దధతి తు భవ ద్భ్రూప్రణిహితాం
నహి స్వాత్మారామం విషయమృగతృష్ణా భ్రమయతి ॥౮॥
ధ్రువం కశ్చిత్సర్వం సకలమపరస్త్వద్ధ్రువమిదం
పరో ధ్రోవ్యాధ్రోవ్యే జగతి గదతి వ్యస్తవిషయే ।
సమస్తేడప్యేతస్మి న్పురమథన తైర్విస్మిత ఇవ
స్తువంజిహ్రేమి త్వాం న ఖలు నను ధృష్టా ముఖరతా ॥౯॥
తవైశ్వర్యం యత్నా ద్యదుపరి విరించిర్హరిరధః
పరిచ్ఛేతుం యాతా వనలమనలస్కంధవపుషః ।
తతో భక్తిశ్రద్ధా భరగురుగృణద్భ్యాం గిరిశ యత్
స్వయం తస్థే తాభ్యాం తవ కిమనువృత్తినే ఫలతి ॥౧౦॥
అయత్నాదాపాద్య త్రిభువనమవైరవ్యతికరం
దశాస్యో యద్బాహూ నభృన రణకండుపరవశాన్ ।
శిరఃపద్మశ్రేణీ రచితచరణాంభోరుహబలేః
స్థిరాయాస్త్వద్భక్తే స్త్రిపురహర విస్ఫూర్జితమిదమ్ ॥౧౧॥
అముష్య త్వత్సేవా సమధిగతసారం భుజవనం
బలాత్కైలాసేడపి త్వదధివసతౌ విక్రమయతః ।
అలభ్యాపాతాలే డప్యలసచలితాంగుష్ఠశిరసి
ప్రతిష్ఠా ప్రత్వయ్యా సీద్ధ్రువముపచితో ముహ్యతి ఖలః ॥౧౨॥
యదద్ధిం సుత్రామ్ణో వరద పరమోచ్చైరపి సతీ
మధశ్చక్రే బాణః పరిజనవిధేయస్త్రిభువనః ।
న తచ్చిత్రం తస్మింన్వరివసితరి త్వచ్చరణయో
ర్న కస్యాప్యున్నత్యై భవతి శిరసస్త్వయ్యవనతిః ॥౧౩॥
అకాణ్డబ్రహ్మాణ్డక్షయచకితదేవాసురకృపా
విధేయస్యాసీద్యస్త్రినయవిషం సంహ్రతవతః ।
స కల్మాషః కణ్ఠే తవ న కురుతే న శ్రియమహో
వికారోడపి శ్లాధ్యో భువనభయభంగవ్యసనినః ॥౧౪॥
అసిద్ధార్థా నైవ కవచిదపి సదేవాసురనరే
నివర్తన్తే నిత్యం జగతి జయినో యస్య విశిఖాః ।
స పశ్యన్నీశ త్వామితరసరురసాధారణమభూత్
స్మరః స్మర్తవ్యాత్మా నహి వశిషు పథ్యః పరిభవః॥౧౫॥
మహీ పాదాధాతాద్ వ్రజతి సహసా సంశయపదం
పదం విష్ణోర్భ్రామ్యద్భుజపరిఘరుగ్ణగ్రహగణమ్ ।
ముహుద్యౌంర్దోస్థ్యం యాత్యనిభృతజటాతాడితతటా
జగద్రక్షాయై త్వం నటసి నను వామైవ విభుతా ॥౧౬॥
వియద్వ్యాపీ తారాగణగుణితఫేనోద్గమరుచిః
ప్రవాహో వారాం యః పృషతలఘుదష్టః శిరసి తే ।
జగద్ ద్వీపాకారం జలధివలయం తేన కృతమి
త్యనేనైవోన్నేయం ధృతమహిమ దివ్యం తవ వపుః ॥౧౭॥
రథః క్షోణీ యన్తా శతధృతిరగేన్ద్రో ధనురథో
రథాడగే చన్ద్రార్కౌ రథచరణపాణిః శర ఇతి ।
దిధక్షోస్తే కోడయం త్రిపురతృణమాడమ్బరవిధిర్
విధేయైః క్రీడన్త్యో న ఖలు పరతన్త్రాః ప్రభుధియః ॥౧౮॥
హరిస్తే సాహస్త్రం కమలబలిమాధాయ పదయో
యదికోనే తస్మిన్ నిజముదహరన్నేత్రకమలమ్ ।
గతో భకత్యుద్రేకః పరిణతిమసౌ చక్రవపుషా
త్రయాణాం రక్షాయై త్రిపురహర జాగర్తి జగతామ్ ॥౧౯॥
క్రతౌ సుప్తే జాగ్రత్త్వమసి ఫలయోగే క్రతుమతాం
క్వ కర్మ ప్రధ్వస్తం ఫలతి పురుషారాధనమృతే ।
అతస్త్వాం సమ్ప్రేక్ష్య క్రతుషు ఫలదానప్రతిభువం
శ్రుతౌ శ్రద్ధాం బద్ధ్వా దటపరికరః కర్మసు జనః ॥౨౦॥
క్రియాదక్షో దక్షః క్రతుపతిరధీశస్తనుభృతా
మృషీణామార్త్విజ్యం శరణద సదస్యాః సురగణాః ।
క్రతుభ్రంషస్త్వత్తః క్రతుఫలవిధానవ్యసనినో
ధ్రువం కర్తుః శ్రద్ధావిధురమభిచారాయ హి మఖాః ॥౨౧॥
ప్రజానాథం నాథ ప్రసభమభికం స్వాం దుహితరం
గతం రోహిద్భూతాం రిరమయిషుమృష్యస్య వపుషా ।
ధనుష్పాణేర్యాతం దివమపి సపత్రాకృతంమముం
త్రసన్తం తేడద్యాపి త్యజతి న మృగవ్యాధరభసః ॥౨౨॥
స్వలావణ్యాశంసాధృతధనుషమహ్నాయ తృణవత్
పురః ప్లుష్టం దష్టవా పురమథన పుష్పాయుధమపి ।
యది స్త్రైణం దేవీ యమనిరత దేహార్ధఘటనా
దవైతి త్వామద్ధా బత వరద ముగ్ధా యువతయః ॥౨౩॥
స్మశానేష్వాక్రీడా స్మహర పిశాచాః సహచరా
శ్చితాభస్మాలేపః స్తగపి నృకరోటీపరికరః ।
అమంగల్యం శీలం తవ భవతు నామైవమఖిలం
తథాడపి స్మర్తృణాం వరద పరమం మంగలమసి ॥౨౪॥
మనః ప్రత్యక్చిత్తే సవిధమవధాయాత్తమరుతః
ప్రహ్రష్యద్రోమాణః ప్రమదసలిలోత్సంగితదశః ।
యదాలోక్యాహ్లాదం హ్రద ఇవ నిమజ్జ్యామృతమయే
దద్యత్యంతస్తత్త్వం క్రిమపి యమినస్తత్కిల భవాన్ ॥౨౫॥
త్వమర్కస్త్వం సోమస్త్వమసి పవనస్త్వం హుతవహ
స్త్వమాపస్త్వం వ్యోమ త్వము ధరణిరాత్మా త్వమితి చ ।
పరిచ్ఛిన్నామేవం త్వయిపరిణతా బిభ్రతు గిరం
న విద్మస్తత్తత్వం వయమిహ తు యత్త్వం న భవసి ॥౨౬॥
త్రయీం తిస్త్రో వృత్తీస్త్రిభువనమథో త్రీనపి సురా
నకారాద్యైర్వర్ణై స్త్రిభిరభిదధత్తీర్ణ వికృతిః ।
తురీయం తే ధామ ధ్వనిభిరవరున్ధానమణుభిః
సమస్తం వ్యస్తం త్వాం శరణద గృణాత్యోమితి పదమ్ ॥౨౭॥
భవః శర్వో రుద్రః పశుపతిరథోగ్రః సహమహాం
స్తథాం భీమశానావితి యదభిధానాష్టకమిదమ్ ।
అముష్మిన్ప్రత్యేకం ప్రవితరతి దేవ శ్రుతిరపి
ప్రియాయాస్మై ధామ్నే ప్రణిహితనమస్యోడస్మి భవతే ॥౨౮॥
నమో నేదిష్ఠాయ ప్రియదవదవిష్ఠాయ చ నమో
నమః క్షోదిష్ఠాయ స్మరహర మహిష్ఠాయ చ నమః ।
నమోవర్షిష్ఠాయ త్రినయన యవిష్ఠా చ నమః
నమః సర్వస్మై తే తదిదమితిశర్వాయ చ నమః ॥౨౯॥
బహలరజసే విశ్వోత్పత్తౌ భవాయ నమో నమః
ప్రబలతమసే తత్సంహారే హరాయ నమో నమః ।
జనసుఖకృతే సత్త్వోద్రిక్తౌ మృడాయ నమో నమః
ప్రమహసి పదే నిస్త్రైగుణ్యే శివాయ నమో నమః ॥౩౦॥
కృశపరిణతి చేతః క్లేశవశ్యం క్వ చేదం
క్వ చ తవ గుణసీమోల్లంధినీ శశ్వద్రద్ధిః
ఇతి చకితమమన్దీకృత్య మాం భక్తిరాధాద్
వరద చరణయోస్తే వాక్య-పుష్పోపహారమ్ ॥౩౧॥
అసితగిరిసమంస్యాత్ కజ్జలం సింధుపాత్రే
సురతరువరశాఖా లేఖినీ పత్రముర్వి ।
లిఖతి యది గృహీత్వా శారదా సర్వకాలం
తదపి తవ గుణానా మీశ పారం న యాతి ॥౩౨॥
అసురసురమునీన్ద్రైరర్చితస్యేన్దుమౌలే
ర్గ్రథితగుణమహిమ్నో నిర్గుణస్యేశ్వరస్య ।
సకలగణవరిష్ఠః పుష్పదన్తాభిధానో
రుచిరమలధువృత్తైః స్తోత్రమేతచ్చకార ॥౩౩॥
అహరహరనవద్యం ధూర్జటేః స్తోత్రమేతత్
పఠతి పరమభక్త్యా శుద్ధచిత్తః పుమాన్యః ।
స భవతి శివలోకే రుద్రతుల్యస్తథాడత్ర
ప్రచురతరధనాయుః పుత్రవాన్కీర్తిమాంశ్చ ॥౩౪॥
మహేశాన్నాపరో దేవో మహిమ్నో నాపరా స్తుతిః ।
అఘోరాన్నాపరో మంత్రో నాస్తి తత్త్వం గురోః పరమ్ ॥౩౫॥
దీక్షా దానం తపస్తీర్థం జ్ఞానం యాగాదికాః క్రియాః ।
మహిమ్నస్తవపాఠస్య కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్ ॥౩౬॥
కుసుమదశననామా సర్వగన్ధర్వరాజః
శిశుశశిధరమౌలేర్దేవ దేవస్య దాసః ।
స ఖలు నిజమహిమ్నో భ్రష్ట ఏవాస్య రోషాత్
స్తవనమిదమకార్షీద్ దివ్యదివ్యం మహిమ్నః ॥౩౭॥
సురవరమునిపూజ్యం స్వర్గమోక్షైకహేతుం
పఠతి యది మనుష్యః ప్రాంజలిర్నాన్యచేతాః ।
వ్రజతి శివసమీపం కిన్నరైః స్తూయమానః
స్తవనమిదమమోఘం పుష్పదన్తప్రణీతమ్ ॥౩౮॥
ఆసమాప్తమిదం స్తోత్రం పుణ్యం గంధర్వభాషితమ్ ।
అనౌపమ్యం మనోహారిశివమీశ్వరవర్ణనమ్ ॥౩౯॥
ఇత్యేషా వాడమయీ పూజా శ్రీమచ్ఛంకరపాదయోః ।
అర్పితా తేన దేవేశః ప్రీయతాం మే సదాశివః ॥౪౦॥
తవ తత్త్వం న జానామి కీద్శోడసి మహేశ్వర ।
యాద్సోడసి మహాదేవ తాద్శాయ నమో నమః ॥౪౧॥
ఏకకాలం ద్వికాలం వా త్రికాలం యః పఠేన్నరః ।
సర్వపాపవినిర్ముక్తః శివలోకే మహీయతే ॥౪౨॥
శ్రీ పుష్పదంతముఖపంకజనిర్గతేన
స్తోత్రేంణ కిల్బిహరేణ హరప్రియేణ ।
కంఠస్థితేన పఠితేన సమాహితేన
సుప్రీణితో భవతి భూతపతిర్మహేశః ॥౪౩॥
Reading & reflection
Shiva hymns use images of the Ganga, the moon, sacred ash, and stillness. Read at an unhurried pace and reflect on the images as you go.
Text edition & attribution
Complete text of श्रीशिवमहिमास्तोत्रम् on Sanskrit Wikisource, revision 40743, contributed by Wikisource editors. Text and generated transliterations are shared under CC BY-SA 4.0.
Changes: interface material removed, spacing normalized, and Telugu and IAST transliterations generated. The source may contain transcription variants; automated transliterations have not been independently proofread. No source verses have been intentionally shortened.
More Shiva readings